Τα παρακάτω είναι αναδημοσίευση άρθρου από το in.gr το οποίο θα το βρείτε στο παρακάτω link.
"Στοιχεία-σοκ για τις επιπτώσεις της μη χρήσης κράνους από τους δικυκλιστές παρέθεσε ο υφυπουργός Υποδομών Σπύρος Βούγιας.
Σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, που παρουσίασε ο υφυπουργός, 80% των θανάτων των δικυκλιστών, που έχουν εμπλακεί σε τροχαίο είναι αποτέλεσμα κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης.
Οι δε δικυκλιστές που δεν χρησιμοποιούν κράνος αντιμετωπίζουν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη, το 1/3 των τροχαίων ατυχημάτων, που γίνονται στην Ελλάδα, αφορά δικυκλιστές, ενώ 25% των οδηγών δε φορούν κράνος.
Το ποσοστό για το αστικό δίκτυο ανέρχεται σε 27%, ενώ εμφανίζεται σημαντικά μειωμένο στο υπεραστικό δίκτυο, όπου καταγράφεται μη χρήση κράνους για 4% των δικυκλιστών.
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το ποσοστό της συγκεκριμένης παράβασης ανέρχεται σε 30% μεταξύ των γυναικών οδηγών δικύκλων.
Ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τους συνεπιβάτες δικύκλων, καθώς περισσότεροι από τους μισούς (54%) και ιδίως γυναίκες, δεν φορούν κράνος.
Είναι, επίσης, χαρακτηριστικό ότι αυξημένο ποσοστό χρήσης κράνους από τους οδηγούς δικύκλων παρατηρείται κατά τις καθημερινές και τις πρωινές ώρες (10- 2) και το Σαββάτο τις μεσημεριανές ώρες, όταν είναι εντονότερη η αστυνόμευση. Ε
Eνθαρρυντικό, πάντως, είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τροχαίας, για τα έτη 2009-2010 υπάρχει μείωση των επικίνδυνων παραβάσεων, που αφορούν στη μη χρήση κράνους κατά 34,3%.
Όπως δήλωσε ο κ. Βούγιας, με τα μέτρα που έχει λάβει η πολιτεία, κατέστη δυνατόν να μειωθεί στη δεκαετία 2000-2010, κατά 20%, ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία.
Μάλιστα, σε ό,τι αφορά τη χρήση κράνους, που στην αρχή του 2000 ήταν σε μηδενικά επίπεδα, ο στόχος του σχεδιασμού ήταν η επίτευξη χρήσης σε ποσοστό 70%. «Σήμερα, είμαστε στο 75% και συνεχίζουμε τις προσπάθειες», υπογράμμισε ο κ. Βούγια.
Ο υφυπουργός επανέλαβε ότι η Οδική Ασφάλεια αποτελεί μείζον παγκόσμιο κοινωνικό θέμα, ειδικά για την Ευρώπη μάστιγα με τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις."
Σχόλιο 1ο: Σοβαρά; Τέτοια απίστευτα πράγματα; Πρώτη φορά... ξαναδιαβάζω κάτι τέτοιο!!! (Ή αλλιώς τί κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια..). Εντάξει, για να είμαι και δίκαιος (και λίγο πιο σοβαρός λόγω του θέματος), καλές είναι οι σχετικές μελέτες, μπορεί να αφυπνίσουν εκείνους που πιστεύουν οτι σ'εκείνους δεν θα συμβεί ποτέ και μάλλον θα είναι οι πρώτοι. Οι μοτοσυκλετιστές τα παραπάνω τα γνωρίζουν. Όσοι επιλέγουν παρόλ' αυτά να τα αγνοήσουν, συγχωρέστε μου τον κυνισμό αλλά καλά να πάθουν. Δεν τους φταίει κανείς άλλος από το κεφάλι τους (το οποίο κυριολεκτικά θα σπάσουν). Επίσης είναι καλές για την αξιολόγηση του οικονομικού κόστους των ατυχημάτων. Αλλά κάπου εκεί σταματάει..
Σχόλιο 2ο: Έχω βαρεθεί να διαβαζω και να ακούω αερολογίες (για να μην γράψω τίποτε άλλο) σχετικά με την έγνοια και την φροντίδα για την οδική ασφάλεια. Η αύξηση των προστίμων κύριοι δεν είναι πρόληψη, είναι μπαμπούλας! Και ενώ λέτε όλα αυτά, την ίδια στιγμή το ΦΠΑ για αγορά κράνους είναι ακόμα στο 23% (!) δηλαδή το κατατάσετε στα είδη πολυτελείας και όχι στα είδη πρώτης ανάγκης (καθώς κατά τις δηλώσεις σας η οδική ασφάλεια είναι, και πολύ σωστά, πρώτη ανάγκη).
Βέβαια , για να είμαι δίκαιος, "προσπάθεια" έχει γίνει και η Ελλάδα δεν είναι μόνη σε αυτόν τον παραλογισμό όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ.. Οι υπόλοιπες εθνικές αντιπροσωπείες δεν υποστήριξαν το αίτημα. Θέλω να ξέρω, στις δικές τους χώρες δεν σκοτώνονται άνθρωποι με μηχανές;;... Και γιατί πρέπει να συναινέσουν όλοι αυτοί όταν στη δική μας χώρα πεθαίνει τόσος κόσμος; Δεν το καταλαβαίνω, συγχωρέστε με..
Ακόμα και οικονομικά να το δείτε, λόγω κρίσης, και αφού σας το λένε και οι μελέτες που κάνετε, μήπως πρέπει να πέσουν οι τιμές στα κράνη; Να μειωθεί λίγο ο φόρος; Καί περισσότερα και ταυτόχρονα ποιοτικότερα κράνη θα αγοράζει ο κόσμος, άρα περισσότερους φόρους θα εισπράττει το κράτος, και λιγότεροι άνθρωποι θα σκοτώνονται άρα πάλι λιγότερα έξοδα περίθαλψης και επιπλέον ζωντανοί πολίτες να πληρώνουν φόρους. Τόσο σύνθετη είναι αυτή η σκέψη; Ή μάλλον εγώ είμαι μικρός ακόμα και αθώος πολύ και δεν ξέρω...
Πάντα όρθιοι..
Υ.Γ. Εκπάιδευση χρειαζόμαστε, αυτοκινητιστές και μοτοσυκλετιστές, και καλούς δρόμους όχι όρια και πρόστιμα..
Υ.Γ 2: Κυρίες μου, φορέστε σας παρακαλώ το κράνος σας! Δεν είναι μόνο το χτένισμά σας που κοιτάμε, έχετε και πολλά άλλα ωραία επάνω σας. Αρκεί να είστε εκεί..
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Χωρίς τίτλο..
Ελλάδα..
Η χώρα των σύγχρονων "μεγάλων" αγνώστων και των "μικρών" (και πολλές φορές ασήμαντων) γνωστών..
Ρηχοί όσο και οι συνήθειές μας οι Έλληνες. Έτοιμοι να πολεμήσουμε για καπνούς. Ποτέ έτοιμοι να δούμε τον καθρέφτη..
Η χώρα των σύγχρονων "μεγάλων" αγνώστων και των "μικρών" (και πολλές φορές ασήμαντων) γνωστών..
Ρηχοί όσο και οι συνήθειές μας οι Έλληνες. Έτοιμοι να πολεμήσουμε για καπνούς. Ποτέ έτοιμοι να δούμε τον καθρέφτη..
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011
Της στιγμής..
Κάποια στιγμή, κάποιοι από εμάς, αν όχι όλοι μας, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε οτι το internet δεν έχει πουθενά κανένα κουμπί που να γράφει πάνω του DELETE..
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Κι αν σου κάτσει;...
Είναι κάποια πράγματα τα οποία, ενώ γνωρίζουμε οτι μπορεί να συμβούν, εντούτις τα έχουμε εκτοπίσει στο πίσω μέρος του μυαλού μας ελπίζοντας οτι δεν θα συμβούν σε εμάς για τον απλούστατο λόγο οτι "εμείς δεν είμαστε σαν του άλλους" ή "εμείς προσέχουμε".
Παρόλ' αυτά, όλα σε κάποιον συμβαίνουν και εκείνη τη μια φορά που θα συμβούν σε εμάς καλό θα είναι να είμαστε προετοιμασμένοι.
Που θέλω να καταλήξω με τα παραπάνω; Σε μια προσωπική εμπειρία που είχα την προηγούμενη εβδομάδα. Και εξηγούμαι..
Την προηγούμενη εβδομάδα βρισκόμουν με παρέα στο Λονδίνο (θα ακολουθήσει αργότερα ανάρτηση με περιγραφή). Το πρώτο κιόλας βράδυ μου κλέψανε το πορτοφόλι! Τα πάντα μέσα... Και επειδή δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω είτε πιστωτική είτε μετρητά, δεν το κατάλαβα παρά την άλλη μέρα το πρωί! Πρώτη ψυχρολουσία.. Καλά μας άρχισε το ταξίδι! Μετά το πρώτο σοκ (μα να συμβεί σε εμένα αυτό;!;!, μα καλά που το είχα το μυαλό μου κτλ.) επικοινώνησα με τις τράπεζες σχετικά με τις πιστωτικές που είχε μέσα και διαπίστωσα οτι είχαν γίνει συναλλαγες... Δεύτερη ψυχρολουσία... Άμεση ακύρωση των καρτών. Και τώρα;
Δεν έχω σκοπό να μεταφέρω το προσωπικό μου"δράμα" το οποίο μπορεί να είναι σε κάποιους και εντελώς αδιάφορο ή και αστείο. Αντίθετα, θέλω να δώσω μερικές συμβουλές, ή οδηγίες αν θέλετε για κάποιους που μπορεί να βρεθούν στη δική μου θέση.
Καταρχήν θα πρέπει να εξασφαλίσουμε όσο τον δυνατόν τον εαυτό μας και τα πράγματά μας ώστε να μην μας συμβεί κάτι τέτοιο ή, σε περίπτωση που συμβεί, να έχουμε τις λιγότερες δυνατές επιπτώσεις.
Αυτό γίνεται κουβαλώντας επάνω μας τα ΑΠΟΛΥΤΩΣ λιγότερα. Ακόμα και αυτά μοιρασμένα σε διαφορετικές τσέπες οι οποίες καλό θα ήταν (για ευνόητους λόγους) να κουμπώνουν. Διαβατήρια, ταυτότητες κτλ. καλό είναι να τα αφήνουμε στο ξενοδοχείο ή να κουβαλάμε ένα από αυτά ανάλογα με τη χώρα στην οποία βρίσκεστε (εντός ΕΕ ή όχι). Το δίπλωμα οδήγησης, εαν δεν έχουμε σκοπό να οδηγήσουμε εκεί που θα πάμε, ας μην το πάρουμε μαζί μας για να μην έχουμε να το ξαναβγάζουμε σε περίπτωση απώλειας. Πιστωτικές κάρτες θα πρότεινα 2 ώστε να κουβαλάτε τη μια και να έχετε την άλλη στο ξενοδοχείο (μην ξεμείνουμε κιόλας!) Και όταν λέω ξενοδοχείο προφανώς δεν εννοώ στην βαλίτσα αλλά στο χρηματοκιβώτιο του δωματίου στο οποίο θα έχουμε βάλει τον κωδικό μας.
Σε περίπτωση όμως που τελικά είτε χάσουμε είτε μας κλέψουν τα πράγματά μας τί κάνουμε;
Καταρχήν ψυχραιμία. Ο πανικός δεν έλυσε ποτέ τίποτα και μόνο χρόνο θα μας κάνει να χάσουμε, χρόνο τον οποίο ίσως δεν έχουμε μιας και οι πιστωτικές μπορεί να χρεωθούν ανα πάσα στιγμή.
-Πιστωτικές κάρτες ή γενικά κάρτες: Επικοινωνούμε με την/τις τράπεζα/ες μας και ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ τις κάρτες. Ακόμα και αν τις έχουμε απλά χάσει. Το πολύ πολύ να τις ξαναενεργοποιήσουμε όταν τις βρούμε (μπορεί όμως να μην τις βρούμε πρώτοι!). Για το λόγο αυτό, ανεξάρτητα αν ταξιδεύουμε ή όχι, θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιόν αριθμό θα πρέπει να καλέσουμε για να το κάνουμε αυτό και όχι να το ψάχνουμε εκείνη την ώρα.
-Διαβατήριο: Επικοίνωνούμε με την πρεσβεία/προξενείο και δηλώνουμε τί μας έχει συμβεί. Θα πρέπει να πάμε εκεί γαι να μας δώσουν ένα χαρτί αντί του διαβατηρίου που θα μας επιτρέπει να ταξιδεύψουμε. Οπότε, άλλο ένα χρήσιμο τηλέφωνο για ώρα ανάγκης.
-Ταυτότητα: Θα πρέπει να πάμε στην υπηρεσία που μας την εξέδωσε για επανέκδοση. Διάβασα αρκετά σχτικά με την διαδικασία που διαφέρει αν δηλώσει κάποιος κλοπή ή απλά απώλεια (η οποία είναι πιο απλή). Εγω προσωπικά προτιμώ να λέω ακριβώς τί έγινε ακόμα κι αν πάρει παραπάνω (αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπικό)
- Δίπλωμα οδήγησης: Ανανεώνεται στα ΚΕΠ. Η διεύθυνση για να δείτε τα δικαιολογιτικά φαίνονται εδώ.
-Άδεια κυκλοφορείας: Ομοίως, ανανεώνεται στα ΚΕΠ. Η διεύθυνση είναι αυτή.
-Τειρεσίας: Προκειμένου να μη μπορέσει να γίνει καμία συναλλαγή με τον αριθμό ταυτότητάς μας ή με το διαβατήριό μας θα πρέπει να ενημερωθεί ο Τειρεσίας μέσω της αίτησης που θα βρείτε στη σελίδα αυτή στο σχετικό πεδίο για ταυτότητες-διαβατήρια. Μπορείτε να την καταθέσετε σε οποιαδήποτε τράπεζα η οποία θα πρέπει να την προωθήσει. Ενημερωτικά, με την δήλωση της κλοπής της ταυτότητας στην αστυνομία, αυτή ενημερώνει και τον Τειρεσία. Καθώς όμως δεν ξέρω πόσο καιρό παίρνει αυτό, προτιμήστε να το κάνετε και μόνοι σας.
Προφανώς, μετά την έκδοση των νέων μας εγγράφων (ταυτότητα - διαβατήριο) ενημερώνουμε τράπεζες - Τειρεσία προκειμένου να μπορούμε και πάλι να κάνουμε οποιεσδήποτε τραπεζικές συναλλαγές.
Ελπίζω να μην τα χρειαστείτε ποτέ, αλλά σε μια τέτοια ατυχή περίπτωση ελπίζω τα παραπάνω να σας φανούνε χρήσιμα. Οτιδήποτε άλλο έχετε να προτέίνετε, παρακαλώ να το κάνετε προκειμένου να γίνει περαιτέρω εμπλουτισμός του υλικού και να είναι πληρέστερες και ακριβέστερες οι οδηγίες.
Παρόλ' αυτά, όλα σε κάποιον συμβαίνουν και εκείνη τη μια φορά που θα συμβούν σε εμάς καλό θα είναι να είμαστε προετοιμασμένοι.
Που θέλω να καταλήξω με τα παραπάνω; Σε μια προσωπική εμπειρία που είχα την προηγούμενη εβδομάδα. Και εξηγούμαι..
Την προηγούμενη εβδομάδα βρισκόμουν με παρέα στο Λονδίνο (θα ακολουθήσει αργότερα ανάρτηση με περιγραφή). Το πρώτο κιόλας βράδυ μου κλέψανε το πορτοφόλι! Τα πάντα μέσα... Και επειδή δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω είτε πιστωτική είτε μετρητά, δεν το κατάλαβα παρά την άλλη μέρα το πρωί! Πρώτη ψυχρολουσία.. Καλά μας άρχισε το ταξίδι! Μετά το πρώτο σοκ (μα να συμβεί σε εμένα αυτό;!;!, μα καλά που το είχα το μυαλό μου κτλ.) επικοινώνησα με τις τράπεζες σχετικά με τις πιστωτικές που είχε μέσα και διαπίστωσα οτι είχαν γίνει συναλλαγες... Δεύτερη ψυχρολουσία... Άμεση ακύρωση των καρτών. Και τώρα;
Δεν έχω σκοπό να μεταφέρω το προσωπικό μου"δράμα" το οποίο μπορεί να είναι σε κάποιους και εντελώς αδιάφορο ή και αστείο. Αντίθετα, θέλω να δώσω μερικές συμβουλές, ή οδηγίες αν θέλετε για κάποιους που μπορεί να βρεθούν στη δική μου θέση.
Καταρχήν θα πρέπει να εξασφαλίσουμε όσο τον δυνατόν τον εαυτό μας και τα πράγματά μας ώστε να μην μας συμβεί κάτι τέτοιο ή, σε περίπτωση που συμβεί, να έχουμε τις λιγότερες δυνατές επιπτώσεις.
Αυτό γίνεται κουβαλώντας επάνω μας τα ΑΠΟΛΥΤΩΣ λιγότερα. Ακόμα και αυτά μοιρασμένα σε διαφορετικές τσέπες οι οποίες καλό θα ήταν (για ευνόητους λόγους) να κουμπώνουν. Διαβατήρια, ταυτότητες κτλ. καλό είναι να τα αφήνουμε στο ξενοδοχείο ή να κουβαλάμε ένα από αυτά ανάλογα με τη χώρα στην οποία βρίσκεστε (εντός ΕΕ ή όχι). Το δίπλωμα οδήγησης, εαν δεν έχουμε σκοπό να οδηγήσουμε εκεί που θα πάμε, ας μην το πάρουμε μαζί μας για να μην έχουμε να το ξαναβγάζουμε σε περίπτωση απώλειας. Πιστωτικές κάρτες θα πρότεινα 2 ώστε να κουβαλάτε τη μια και να έχετε την άλλη στο ξενοδοχείο (μην ξεμείνουμε κιόλας!) Και όταν λέω ξενοδοχείο προφανώς δεν εννοώ στην βαλίτσα αλλά στο χρηματοκιβώτιο του δωματίου στο οποίο θα έχουμε βάλει τον κωδικό μας.
Σε περίπτωση όμως που τελικά είτε χάσουμε είτε μας κλέψουν τα πράγματά μας τί κάνουμε;
Καταρχήν ψυχραιμία. Ο πανικός δεν έλυσε ποτέ τίποτα και μόνο χρόνο θα μας κάνει να χάσουμε, χρόνο τον οποίο ίσως δεν έχουμε μιας και οι πιστωτικές μπορεί να χρεωθούν ανα πάσα στιγμή.
-Πιστωτικές κάρτες ή γενικά κάρτες: Επικοινωνούμε με την/τις τράπεζα/ες μας και ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ τις κάρτες. Ακόμα και αν τις έχουμε απλά χάσει. Το πολύ πολύ να τις ξαναενεργοποιήσουμε όταν τις βρούμε (μπορεί όμως να μην τις βρούμε πρώτοι!). Για το λόγο αυτό, ανεξάρτητα αν ταξιδεύουμε ή όχι, θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιόν αριθμό θα πρέπει να καλέσουμε για να το κάνουμε αυτό και όχι να το ψάχνουμε εκείνη την ώρα.
-Διαβατήριο: Επικοίνωνούμε με την πρεσβεία/προξενείο και δηλώνουμε τί μας έχει συμβεί. Θα πρέπει να πάμε εκεί γαι να μας δώσουν ένα χαρτί αντί του διαβατηρίου που θα μας επιτρέπει να ταξιδεύψουμε. Οπότε, άλλο ένα χρήσιμο τηλέφωνο για ώρα ανάγκης.
-Ταυτότητα: Θα πρέπει να πάμε στην υπηρεσία που μας την εξέδωσε για επανέκδοση. Διάβασα αρκετά σχτικά με την διαδικασία που διαφέρει αν δηλώσει κάποιος κλοπή ή απλά απώλεια (η οποία είναι πιο απλή). Εγω προσωπικά προτιμώ να λέω ακριβώς τί έγινε ακόμα κι αν πάρει παραπάνω (αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπικό)
- Δίπλωμα οδήγησης: Ανανεώνεται στα ΚΕΠ. Η διεύθυνση για να δείτε τα δικαιολογιτικά φαίνονται εδώ.
-Άδεια κυκλοφορείας: Ομοίως, ανανεώνεται στα ΚΕΠ. Η διεύθυνση είναι αυτή.
-Τειρεσίας: Προκειμένου να μη μπορέσει να γίνει καμία συναλλαγή με τον αριθμό ταυτότητάς μας ή με το διαβατήριό μας θα πρέπει να ενημερωθεί ο Τειρεσίας μέσω της αίτησης που θα βρείτε στη σελίδα αυτή στο σχετικό πεδίο για ταυτότητες-διαβατήρια. Μπορείτε να την καταθέσετε σε οποιαδήποτε τράπεζα η οποία θα πρέπει να την προωθήσει. Ενημερωτικά, με την δήλωση της κλοπής της ταυτότητας στην αστυνομία, αυτή ενημερώνει και τον Τειρεσία. Καθώς όμως δεν ξέρω πόσο καιρό παίρνει αυτό, προτιμήστε να το κάνετε και μόνοι σας.
Προφανώς, μετά την έκδοση των νέων μας εγγράφων (ταυτότητα - διαβατήριο) ενημερώνουμε τράπεζες - Τειρεσία προκειμένου να μπορούμε και πάλι να κάνουμε οποιεσδήποτε τραπεζικές συναλλαγές.
Ελπίζω να μην τα χρειαστείτε ποτέ, αλλά σε μια τέτοια ατυχή περίπτωση ελπίζω τα παραπάνω να σας φανούνε χρήσιμα. Οτιδήποτε άλλο έχετε να προτέίνετε, παρακαλώ να το κάνετε προκειμένου να γίνει περαιτέρω εμπλουτισμός του υλικού και να είναι πληρέστερες και ακριβέστερες οι οδηγίες.
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
Γορτή Πολεμικής Αεροπορίας 2010
Στις 7 Νοεμβρίου στο αεροδρόμιο της Τανάγρας, στα πλαίσια των εορτασμών για τη γιορτή της Πολεμικής Αεροπορίας, πραγματοποιήθηκε solo display από αεροσκάφος F-16 Block 52+ προερχόμενο από την 340 Μοίρα που εδρέυει στα Χανιά. Για όσους ήρθατε ελπίζω να το ευχαριστηθήκατε! Για όσους το χάσατε, ελπίζω οι παρακάτω φωτογραφίες να μπορέσουν να σας φέρουν λίγο σε εκείνη τη μέρα..








Φυσικά, όλη η "μαγεία" της επίδειξης είναι η κίνηση και ο θόρυβος! Παρόλ' αυτά όμως, η εικόνα ενός μαχητικού αεροσκάφους σε δυναμικές "πόζες" πιστεύω είναι πάντα επιβλητική..








Φυσικά, όλη η "μαγεία" της επίδειξης είναι η κίνηση και ο θόρυβος! Παρόλ' αυτά όμως, η εικόνα ενός μαχητικού αεροσκάφους σε δυναμικές "πόζες" πιστεύω είναι πάντα επιβλητική..
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Τείχη...
Τείχη
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Με την υπενθύμηση από την Roadartist για τον Καβάφη, ένα ποίημα που ταιριάζει (;) στο σήμερα..
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Με την υπενθύμηση από την Roadartist για τον Καβάφη, ένα ποίημα που ταιριάζει (;) στο σήμερα..
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
Η Ιστορία απ' την αρχή..
Χρειάστηκε μόνο λίγη ώρα για να καταρριφθούν τέσσερις μύθοι για το προϊστορικό Αιγαίο: Ο μινωικός πολιτισμός στην Κρήτη δεν καταστράφηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, ανάκτορα αντίστοιχα με της Κρήτης δεν υπήρχαν στη Θήρα, οι Κυκλάδες δεν ήταν μινωικές αποικίες υπό την ηγεμονία της Κρήτης και κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού δεν είχαν περιπέσει σε παρακμή.
Όπως αποκάλυψε σε ομιλία του στην Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία ο Χρίστος Ντούμας, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διευθυντής της ανασκαφής στο Ακρωτήρι της Θήρας από το 1974, οι ανασκαφικές έρευνες στο χώρο δίνουν πλέον ξεκάθαρες απαντήσεις για τη σχέση της Σαντορίνης με τη μινωική Κρήτη.
Ο πρώτος, και σημαντικότερος μύθος που καταρρίπτεται, είναι αυτός που ήθελε τον μινωικό πολιτισμό στην Κρήτη να καταστράφηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Τη θεωρία αυτή υποστήριζε ο Σπ.Μαρινάτος και για να την επιβεβαιώσει ξεκίνησε τις ανασκαφές στο Ακρωτήρι.
Σύμφωνα με τον κ. Ντούμα, «οι τεράστιες ποσότητες τέφρας που εκτινάχτηκαν από το ηφαίστειο κινήθηκαν προς τα ανατολικά, αφήνοντας την Κρήτη σχεδόν έξω από την ακτίνα διασποράς τους». Αυτό επιβεβαιώνεται από αρχαιολογικές μαρτυρίες στη Ρόδο, στην Κω και στη Μικρά Ασία. Επίσης, οι καταστροφές στην Κρήτη χρονολογούνται με βάση τον ραδιενεργό άνθρακα, σε περίοδο πολύ μεταγενέστερη της ηφαιστειακής έκρηξης.
Μύθος δεύτερος: Ο Σπ.Μαρινάτος έψαχνε στο Ακρωτήρι ένα ανάκτορο αντίστοιχο με αυτά της Κρήτης. Κάτι τέτοιο όμως δεν υπάρχει, αφού όπως εξήγησε ο κ. Ντούμας «τα λεγόμενα ανάκτορα στην Κρήτη λειτουργούσαν ως κέντρα συγκέντρωσης και διαχείρισης του αγροτικού πλεονάσματος. Τα μικρά νησιά, μη έχοντας τέτοιες δυνατότητες πλούτου, δεν βρέθηκαν ποτέ στην ανάγκη να αναπτύξουν τέτοιους μηχανισμούς και να δημιουργήσουν ανάκτορα».
Μύθος τρίτος: Οι Κυκλάδες ήταν μινωικές αποικίες υπό την ηγεμονία της Κρήτης. «Αυτός ο μύθος ανατράπηκε στο Ακρωτήρι. Οι Κυκλάδες διατήρησαν την πολιτισμική αυτονομία τους, γιατί ο πλούτος τους ήταν προϊόν ναυτικών δραστηριοτήτων, τις οποίες είχαν ανάγκη ακόμη και οι αυτάρκεις στεριανοί» ξεκαθάρισε ο κ. Ντούμας.
Μύθος τέταρτος: Οι Κυκλάδες κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού είχαν περιπέσει σε παρακμή. Σύμφωνα με τον καθηγητή, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Όπως εξήγησε, οι πόλεις αυτής της εποχής διέθεταν διώροφα κτίρια με επιμελημένη κατασκευή, ενώ οι Θηραίοι αγγειογράφοι εισάγοντας την πολυχρωμία στην τέχνη τους έγιναν οι πρωτοπόροι της εικονιστικής ζωγραφικής σε ολόκληρο το Αιγαίο -περιλαμβανομένης και της Κρήτης- προετοιμάζοντας το έδαφος για μεγάλη τέχνη της τοιχογραφίας.
Αυτό το κείμενο προέρχεται από το in.gr,
στη διεύθυνση http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1102976&lngDtrID=253
Τελικά δεν ξέρουμε τίποτα στα σίγουρα και πάντα μαθαίνουμε. Είναι η αμφισβήτηση και η αφιέρωση που μας κάνουν να προχωράμε..
Όπως αποκάλυψε σε ομιλία του στην Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία ο Χρίστος Ντούμας, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διευθυντής της ανασκαφής στο Ακρωτήρι της Θήρας από το 1974, οι ανασκαφικές έρευνες στο χώρο δίνουν πλέον ξεκάθαρες απαντήσεις για τη σχέση της Σαντορίνης με τη μινωική Κρήτη.
Ο πρώτος, και σημαντικότερος μύθος που καταρρίπτεται, είναι αυτός που ήθελε τον μινωικό πολιτισμό στην Κρήτη να καταστράφηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Τη θεωρία αυτή υποστήριζε ο Σπ.Μαρινάτος και για να την επιβεβαιώσει ξεκίνησε τις ανασκαφές στο Ακρωτήρι.
Σύμφωνα με τον κ. Ντούμα, «οι τεράστιες ποσότητες τέφρας που εκτινάχτηκαν από το ηφαίστειο κινήθηκαν προς τα ανατολικά, αφήνοντας την Κρήτη σχεδόν έξω από την ακτίνα διασποράς τους». Αυτό επιβεβαιώνεται από αρχαιολογικές μαρτυρίες στη Ρόδο, στην Κω και στη Μικρά Ασία. Επίσης, οι καταστροφές στην Κρήτη χρονολογούνται με βάση τον ραδιενεργό άνθρακα, σε περίοδο πολύ μεταγενέστερη της ηφαιστειακής έκρηξης.
Μύθος δεύτερος: Ο Σπ.Μαρινάτος έψαχνε στο Ακρωτήρι ένα ανάκτορο αντίστοιχο με αυτά της Κρήτης. Κάτι τέτοιο όμως δεν υπάρχει, αφού όπως εξήγησε ο κ. Ντούμας «τα λεγόμενα ανάκτορα στην Κρήτη λειτουργούσαν ως κέντρα συγκέντρωσης και διαχείρισης του αγροτικού πλεονάσματος. Τα μικρά νησιά, μη έχοντας τέτοιες δυνατότητες πλούτου, δεν βρέθηκαν ποτέ στην ανάγκη να αναπτύξουν τέτοιους μηχανισμούς και να δημιουργήσουν ανάκτορα».
Μύθος τρίτος: Οι Κυκλάδες ήταν μινωικές αποικίες υπό την ηγεμονία της Κρήτης. «Αυτός ο μύθος ανατράπηκε στο Ακρωτήρι. Οι Κυκλάδες διατήρησαν την πολιτισμική αυτονομία τους, γιατί ο πλούτος τους ήταν προϊόν ναυτικών δραστηριοτήτων, τις οποίες είχαν ανάγκη ακόμη και οι αυτάρκεις στεριανοί» ξεκαθάρισε ο κ. Ντούμας.
Μύθος τέταρτος: Οι Κυκλάδες κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού είχαν περιπέσει σε παρακμή. Σύμφωνα με τον καθηγητή, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Όπως εξήγησε, οι πόλεις αυτής της εποχής διέθεταν διώροφα κτίρια με επιμελημένη κατασκευή, ενώ οι Θηραίοι αγγειογράφοι εισάγοντας την πολυχρωμία στην τέχνη τους έγιναν οι πρωτοπόροι της εικονιστικής ζωγραφικής σε ολόκληρο το Αιγαίο -περιλαμβανομένης και της Κρήτης- προετοιμάζοντας το έδαφος για μεγάλη τέχνη της τοιχογραφίας.
Αυτό το κείμενο προέρχεται από το in.gr,
στη διεύθυνση http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1102976&lngDtrID=253
Τελικά δεν ξέρουμε τίποτα στα σίγουρα και πάντα μαθαίνουμε. Είναι η αμφισβήτηση και η αφιέρωση που μας κάνουν να προχωράμε..
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009
On the road again..
Ξύπνησα νωρίς σήμερα. Γενικά, πάντα ξυπνάω νωρίς. Αν παρακοιμηθώ έχω την αίσθηση οτι έχω χάσει τη μέρα μου, οτι δεν έχω χρόνο. Βέβαια, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν κάνω τίποτα! Είναι από εκείνα τα ανεξήγητα ψυχολογικά...
Όχι όμως σήμερα. Άνοιξα τα παράθυρα και κοίταξα έξω. Ο ουρανός έδειχνε οτι μια εκπληκτική ημέρα θα ακολουθούσε. Η ματιά μου έπεσε πάνω στη μηχανή που είχα παρκαρισμένη απ'έξω. Καιρός για βόλτα!
Φτιάχνω καφέ και ανοίγω τον υπολογιστή. Μια γρήγορη ματιά στον καιρό και η πρόβλεψή μου επαληθεύεται. Μετά από 15 λεπτά ήμουν έξω, κοιτάζοντας το χάρτη για να αποφασίσω προς τα πού θα πάω.
Το μάτι μου έπεσε πάνω στη Αράχωβα. "Γιατί όχι;" σκεφτηκα και έβαλα μπροστά...
(Οδικός χλιομετρητής: 47148)
Αρχικά ξεκίνώ στην εθνική. Δε μου αρέσει και πολύ. Ποτέ δε μου άρεσε να είμαι με τη μηχανή στην εθνική. Με κάνει να βαριέμαι. Ευτυχώς, η έξοδος είναι 45 χιλιόμετρα μετά. Προς Λειβαδιά αρχικά, προς Αράχωβα στη συνέχεια. Ο δρόμος γίνεται όλο και πιο "στριφτερός" και ανηφορικός. Αισθάνομαι λίγο σφιγμένος στις πρώτες κλειστές στροφές. Έχω καιρό να οδηγήσω τη μηχανή και μετά το πέσιμο που είχα το καλοκαίρι μου έχουν μείνει κάτι φοβίες.. Στροφή με τη στροφή βέβαια τα πράγματα φτιάχνουν. Εξάλλου, δε βιάζομαι. Είναι νωρίς ακόμα και ο δρόμος απλώνεται.
Φτάνω στην Αράχωβα. Πάρα πολύς κόσμος και αυτοκίνητα! Ένας μικρός χαμός. Παρκάρω με δυσκολία και κάθομαι στην πλατεία να πίω ένα καφέ κάτω από έναν εκπληκτικό ήλιο. Αλλά δεν μπορώ να χαλαρώσω. Κάτι ο καφές που είναι χάλια (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τον ελληνικό τον κάνουν με τον ίδιο τρόπο που κάνουν το...αφρόγαλα!), κάτι η κίνηση και οι κόρνες, κάτι τα 2 λεωφορεία με τους ηλικιωμένους εκδρομείς που κατέλαβαν όλη την πλατεία... Ανοίγω πάλι το χάρτη. Πληρώνω και φεύγω. Πορεία προς Δελφούς. Όμορφες, κλειστές και κατηφορικές στροφές. Κάνω μια στάση και βγάλω μια φωτογραφία την Αράχωβα πίσω μου.

Περνάω και τους Δελφούς. Δεν θα σταματήσω, όχι σήμερα τουλάχιστον. Συνεχίζω την κατηφόρα όσπου στο βάθος φαίνεται το Γαλαξίδι. Στάση και πάλι. Ώρα για βίντεο και μια ματιά τριγύρω...
Ο δρόμος συνεχίζει βόρεια προς Άμφισα. Δεν έχω ξαναπεράσει από εδώ. Πίστευα οτι θα ήταν μεγαλύτερη σαν πόλη. Ακόμη πιο βόρεια, προς Γραβιά. Μακάρι να μπορούσα να περιγράψω την ομορφιά αυτής της διαδρομής. Αν δεν έχετε πάει προς τα εκεί σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Είτε με μηχανή, είτε με αυτοκίνητο. Ικανοποιητική άσφαλτος, ωραίες στροφές, λίγη κίνηση και φύση. Υπέροχη, φθινοπωρινή φύση. Θα ξαναγυρίσω εδώ, με μια κάμερα ελπίζω...
Φτάνω στον Μπράλο. "Κλασική" μοτοσυκλετιστική διαδρομή με ωραίες στροφές. Θέλει λίγη προσοχή βέβαια γιατί και οι αυτοκινητιστές έχουν το ίδιο πράγμα στο μυαλό τους! Σήμερα όμως η κίνηση είναι ελάχιστη και οι στροφές έρχονται με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα και κλίση. Εντάξει, δεν είναι και ο ικανότερος αναβάτης. Η μηχανή έχει και άλλα περιθώρια. Αλλά προς το παρόν αυτό μου φτάνει. Δεν είναι αγώνας, είναι βόλτα και μάλιστα μετά από πολύ καιρό.
Οι στροφές τελείωσαν. Μπροστά πάλι η εθνική. Πάω αρχικά προς Λαμία και μπαίνω μέσα. Πολύς κόσμος έξω, σαν να είναι γιορτή. Αλλά δεν είναι αυτό που θέλω σήμερα. Σήμερα θέλω να οι στιγμές να είναι για μένα. Φεύγω.
Στάση για βενζίνη. Ανοίγω το χάρτη. Η ώρα είναι 2 και μένουν περίπου 3 ώρες με φως. Σιγά σιγά πρέπει να παώ πίσω. Αλλά από πού; Θα το βρω στο δρόμο. Εθνική ή Μπράλος και πάλι; Η έξοδος πλησιάζει. Όσο το μυαλό όμως σκέφτεται οι κινήσεις γίνονται αντανακλαστικά: φρένο, πίεση στο δεξί γκριπ, σταθερό γκάζι και η μηχανή πλαγιάζει δεξιά ακολουθώντας (ξανά) το δρόμο προς Μπράλο. Η διαδρομή επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά πίο γρήγορα, με περισσότερη αυτοπεποίθηση. Από το αντίθετο ρεύμα κατηφορίζουν άλλες δύο μηχανές. Χαιρετιόμαστε. "Κι άλλοι έχουν μια υπέροχη μέρα" σκέφτομαι..
Φτάνοντας στο Μπράλο κάνω αριστερά προς Αμφίκλεια. Δεν θα γυρίσω από τον ίδιο δρόμο. Από εδώ έχει περισσότερες ευθείες και χαλαρό οδήγημα. Και πάλι, η λιγοστή κίνηση κάνει τη διαδρομή πολύ ευχάριστη, ομαλή. Μπαίνω στην Χαιρώνεια. Στάση για φωτογραφία..

Οι σκιές μεγαλώνουν. Ο ήλιος πέφτει σιγά σιγά. Τα τελευταία χιλιόμετρα γίνονται όπως τα πρώτα, στη εθνική. Μετά από λίγο αυτή η βόλτα τελείωνει. Μαζί της και το φως. Και είναι κρίμα η νύχτα που θ' ακολουθήσει να μην είναι αντάξια αυτής της μοναδικής φθινοπωρινής ημέρας...
(Οδικός χιλιομετρητής:47543)
Όχι όμως σήμερα. Άνοιξα τα παράθυρα και κοίταξα έξω. Ο ουρανός έδειχνε οτι μια εκπληκτική ημέρα θα ακολουθούσε. Η ματιά μου έπεσε πάνω στη μηχανή που είχα παρκαρισμένη απ'έξω. Καιρός για βόλτα!
Φτιάχνω καφέ και ανοίγω τον υπολογιστή. Μια γρήγορη ματιά στον καιρό και η πρόβλεψή μου επαληθεύεται. Μετά από 15 λεπτά ήμουν έξω, κοιτάζοντας το χάρτη για να αποφασίσω προς τα πού θα πάω.
Το μάτι μου έπεσε πάνω στη Αράχωβα. "Γιατί όχι;" σκεφτηκα και έβαλα μπροστά...
(Οδικός χλιομετρητής: 47148)
Αρχικά ξεκίνώ στην εθνική. Δε μου αρέσει και πολύ. Ποτέ δε μου άρεσε να είμαι με τη μηχανή στην εθνική. Με κάνει να βαριέμαι. Ευτυχώς, η έξοδος είναι 45 χιλιόμετρα μετά. Προς Λειβαδιά αρχικά, προς Αράχωβα στη συνέχεια. Ο δρόμος γίνεται όλο και πιο "στριφτερός" και ανηφορικός. Αισθάνομαι λίγο σφιγμένος στις πρώτες κλειστές στροφές. Έχω καιρό να οδηγήσω τη μηχανή και μετά το πέσιμο που είχα το καλοκαίρι μου έχουν μείνει κάτι φοβίες.. Στροφή με τη στροφή βέβαια τα πράγματα φτιάχνουν. Εξάλλου, δε βιάζομαι. Είναι νωρίς ακόμα και ο δρόμος απλώνεται.
Φτάνω στην Αράχωβα. Πάρα πολύς κόσμος και αυτοκίνητα! Ένας μικρός χαμός. Παρκάρω με δυσκολία και κάθομαι στην πλατεία να πίω ένα καφέ κάτω από έναν εκπληκτικό ήλιο. Αλλά δεν μπορώ να χαλαρώσω. Κάτι ο καφές που είναι χάλια (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τον ελληνικό τον κάνουν με τον ίδιο τρόπο που κάνουν το...αφρόγαλα!), κάτι η κίνηση και οι κόρνες, κάτι τα 2 λεωφορεία με τους ηλικιωμένους εκδρομείς που κατέλαβαν όλη την πλατεία... Ανοίγω πάλι το χάρτη. Πληρώνω και φεύγω. Πορεία προς Δελφούς. Όμορφες, κλειστές και κατηφορικές στροφές. Κάνω μια στάση και βγάλω μια φωτογραφία την Αράχωβα πίσω μου.
Περνάω και τους Δελφούς. Δεν θα σταματήσω, όχι σήμερα τουλάχιστον. Συνεχίζω την κατηφόρα όσπου στο βάθος φαίνεται το Γαλαξίδι. Στάση και πάλι. Ώρα για βίντεο και μια ματιά τριγύρω...
Ο δρόμος συνεχίζει βόρεια προς Άμφισα. Δεν έχω ξαναπεράσει από εδώ. Πίστευα οτι θα ήταν μεγαλύτερη σαν πόλη. Ακόμη πιο βόρεια, προς Γραβιά. Μακάρι να μπορούσα να περιγράψω την ομορφιά αυτής της διαδρομής. Αν δεν έχετε πάει προς τα εκεί σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Είτε με μηχανή, είτε με αυτοκίνητο. Ικανοποιητική άσφαλτος, ωραίες στροφές, λίγη κίνηση και φύση. Υπέροχη, φθινοπωρινή φύση. Θα ξαναγυρίσω εδώ, με μια κάμερα ελπίζω...
Φτάνω στον Μπράλο. "Κλασική" μοτοσυκλετιστική διαδρομή με ωραίες στροφές. Θέλει λίγη προσοχή βέβαια γιατί και οι αυτοκινητιστές έχουν το ίδιο πράγμα στο μυαλό τους! Σήμερα όμως η κίνηση είναι ελάχιστη και οι στροφές έρχονται με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα και κλίση. Εντάξει, δεν είναι και ο ικανότερος αναβάτης. Η μηχανή έχει και άλλα περιθώρια. Αλλά προς το παρόν αυτό μου φτάνει. Δεν είναι αγώνας, είναι βόλτα και μάλιστα μετά από πολύ καιρό.
Οι στροφές τελείωσαν. Μπροστά πάλι η εθνική. Πάω αρχικά προς Λαμία και μπαίνω μέσα. Πολύς κόσμος έξω, σαν να είναι γιορτή. Αλλά δεν είναι αυτό που θέλω σήμερα. Σήμερα θέλω να οι στιγμές να είναι για μένα. Φεύγω.
Στάση για βενζίνη. Ανοίγω το χάρτη. Η ώρα είναι 2 και μένουν περίπου 3 ώρες με φως. Σιγά σιγά πρέπει να παώ πίσω. Αλλά από πού; Θα το βρω στο δρόμο. Εθνική ή Μπράλος και πάλι; Η έξοδος πλησιάζει. Όσο το μυαλό όμως σκέφτεται οι κινήσεις γίνονται αντανακλαστικά: φρένο, πίεση στο δεξί γκριπ, σταθερό γκάζι και η μηχανή πλαγιάζει δεξιά ακολουθώντας (ξανά) το δρόμο προς Μπράλο. Η διαδρομή επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά πίο γρήγορα, με περισσότερη αυτοπεποίθηση. Από το αντίθετο ρεύμα κατηφορίζουν άλλες δύο μηχανές. Χαιρετιόμαστε. "Κι άλλοι έχουν μια υπέροχη μέρα" σκέφτομαι..
Φτάνοντας στο Μπράλο κάνω αριστερά προς Αμφίκλεια. Δεν θα γυρίσω από τον ίδιο δρόμο. Από εδώ έχει περισσότερες ευθείες και χαλαρό οδήγημα. Και πάλι, η λιγοστή κίνηση κάνει τη διαδρομή πολύ ευχάριστη, ομαλή. Μπαίνω στην Χαιρώνεια. Στάση για φωτογραφία..
Οι σκιές μεγαλώνουν. Ο ήλιος πέφτει σιγά σιγά. Τα τελευταία χιλιόμετρα γίνονται όπως τα πρώτα, στη εθνική. Μετά από λίγο αυτή η βόλτα τελείωνει. Μαζί της και το φως. Και είναι κρίμα η νύχτα που θ' ακολουθήσει να μην είναι αντάξια αυτής της μοναδικής φθινοπωρινής ημέρας...
(Οδικός χιλιομετρητής:47543)
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Οδηγίες προς "ναυτιλομένους"
Ένα από καιρό αναμενομενο ταξίδι στη Ρώμη πρόκειται, επιτέλους, να πραγματοποιηθεί. Εάν κάποιοι από εσάς έχετε επισκεφθεί στο παρελθόν την "αιώνια" πόλη και θέλετε να βοηθήσετε μεταδίδοντας την εμπειρία σας παρακαλώ κάντε ένα σχόλιο. Ο,τιδήποτε σχετικά με διαμονή, μετακίνηση, αξιοθέατα, αρνητικές και θετικές παρατηρήσεις.
Φυσικά, θα υπάρξει και αναταπόκριση (με φωτό ελπίζω) μετά την ολοκλήρωση του ταξιδιού!
Σας ευχαριστώ όλους εκ των προτέρων.
Φυσικά, θα υπάρξει και αναταπόκριση (με φωτό ελπίζω) μετά την ολοκλήρωση του ταξιδιού!
Σας ευχαριστώ όλους εκ των προτέρων.
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009
Περί κρίσεως...
Το διάβασα πρόσφατα κάπου, και το "αναμεταδίδω"...
"Οικονομική κρίση σημαίνει οτι δεν μπορούμε να αγοράσουμε αυτά που οι παππούδες μας δεν μπορούσαν καν να φανταστούν".
Φυσικά τα πράγματα δεν είναι τελείως έτσι, η οικονομική κρίση σαφώς έχει φέρει ανθρώπους σε πολύ πιο άσχημο σημείο από το παραπάνω. Δεν μπορώ όμως να πάψω να πιστεύω οτι για τους περισσότερους εξ ημών είναι πολύ αληθινό.
Μάλλον κρίση περνά, κυρίως, η απληστεία και η καλοπέρασή μας...
"Οικονομική κρίση σημαίνει οτι δεν μπορούμε να αγοράσουμε αυτά που οι παππούδες μας δεν μπορούσαν καν να φανταστούν".
Φυσικά τα πράγματα δεν είναι τελείως έτσι, η οικονομική κρίση σαφώς έχει φέρει ανθρώπους σε πολύ πιο άσχημο σημείο από το παραπάνω. Δεν μπορώ όμως να πάψω να πιστεύω οτι για τους περισσότερους εξ ημών είναι πολύ αληθινό.
Μάλλον κρίση περνά, κυρίως, η απληστεία και η καλοπέρασή μας...
Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009
Fire and Forget!
Εάν δεν έχετε πάρει είδηση εώς τώρα οτι από τα λιγοστά εναπομείναντα δέντρα στην Αττική τα περισσότερα αποτελούν πλέον παρελθόν, τότε είτε είστε από τους τυχερούς που έχουν απομονωθεί τελείως από τον κόσμο και δεν έχετε προσβαση σε καμίας μορφής ενημέρωση, είτε μέσω κάποιας διαβολικής σύμπτωσης δεν πήρατε χαμπάρι τις πυρκαγιές που κατέκαψαν (και μέχρι αυτή τη στιγμή συνεχίζουν) την ανατολική Αττική.
Φυσικά δεν είναι μόνο η Αττική που καίγεται. Η Κάρυστος, η Σκύρος, η Ζάκυνθος αλλά και άλλα μέρη της χώρας έχουν παραδοθεί στις φλόγες. Στο ίδιο εργο θεατές, παρακολουθούμε (σε ζωντανή μετάδοση πάντα) τον αγώνα ενάντια στις φλόγες. Σπίτια κάηκαν, άνθρωποι κινδύνεψαν, τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή, ζωές που ήρθαν πάνω-κάτω σε μια στιγμή. Και όλα αυτά γιατί δε μπορούμε για μια φορά σε αυτή τη ρημαγμένη χώρα να καταλάβουμε το απλούστατο.
Φωτιά + πεύκο/πουρνάρι/ξερά χόρτα + δυνατός αέρας + ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ = ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Τόσο απλά.
Έχουμε την αυταπάτη, η οποία πραγματικά δεν καταλαβαίνω από πού προέρχεται, οτι ακόμα και στις παραπάνω συνθήκες, αν "πέσουν" πάνω στη φωτιά όλη η πυροσβεστική και ό,τι εναέρια μέσα υπάρχουνε πως η φωτιά θα σβήσει. Ε, λοιπόν, δεν σβήνει. Αν δεν βοηθά ο αέρας ή αν δεν βρέξει, η φωτιά θα συνεχίζει (περιοριζόμενη μεν αλλά ακάθεκτη) μέχρι να μην έχει τίποτε άλλο να κάψει.
Έχω μιλήσει με φίλους και συναδέλφους στα πυροσβεστικά αεροσκάφη. Ναι, μπορούν να συνδράμουν τα μέγιστα σε περιπτώσεις που τίποτε άλλο δεν γίνεται. Αλλά δεν μπορούν να κάνουν θαύματα. Και ο αέρας δεν νικιέται όσα αεροπλάνα και να έρθουν.
Έχετε σταθεί ποτέ μπροστά σε ένα τζάκι με δυνατή φλόγα; Πόση ώρα μπορέσατε να κάτσετε σε κοντινή απόσταση; Φανταστείτε τώρα τον εαυτό σας μπροστά σε ένα πεύκο που καίγεται με τον αέρα να φυσά προς το μέρος σας. Πόσα δευτερόλεπτα πιστεύετε οτι αντέχετε; Αυτά για κάποιους που φωνάζουν έξω από το χορό, μπροστά στις κάμερες μόνο...
Και ανάμεσα σε αυτούς, αρκετοί νομάρχες, δήμαρχοι, κοινοτάρχες των πληγέντων περιοχών. Φωνάζουν για ελλιπή προετοιμασία και μέσα. Γιατί φωνάζετε κύριοι; Πιστεύετε οτι είστε σε θέση να φωνάζετε και να διαμαρτύρεστε; Νομίζετε οτι ανήκετε μαζί με τους υπόλοιπους πληγέντες; Απατάσθε κυρίες και κύριοι! Εσείς ανήκετε στην πλευρά των υπευθύνων. Αυτών που δεν ετοιμάστηκαν. Αυτών που δεν έχουν ανοίξει ΜΙΑ αντιπυρική ζώνη για να σταματήσει κάπου αυτό το κακό, να δώθεί μια ευκαιρία να το πολεμήσουμε. Αλλά τίποτα... Τώρα, μόνο ζητάμε να μας στείλουνε βοήθεια. Ε, ούτε σε αυτό είστε μόνοι. Και οι συνάδελφοί σας το ίδιο κάνουνε.
Και μαζί με αυτούς υπεύθυνοι και εμείς. Που μες στην ευδαιμονία μας δε θέλουμε να σκεφτόμαστε τα χειρότερα. Μόνο ευχολόγια έχουμε να αντιπαρατάξουμε στον επερχόμενο (και τόσο δεδομένο) κίνδυνο. Και πάλι όμως, μετά απ' όλη αυτή την καταστροφή, πάλι τους εαυτούς μας απ' έξω θα τους βγάλουμε και θα ξεχάσουμε και το ποιός φταίει και το γιατί δεν κάναμε τίποτα...
Φυσικά δεν είναι μόνο η Αττική που καίγεται. Η Κάρυστος, η Σκύρος, η Ζάκυνθος αλλά και άλλα μέρη της χώρας έχουν παραδοθεί στις φλόγες. Στο ίδιο εργο θεατές, παρακολουθούμε (σε ζωντανή μετάδοση πάντα) τον αγώνα ενάντια στις φλόγες. Σπίτια κάηκαν, άνθρωποι κινδύνεψαν, τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή, ζωές που ήρθαν πάνω-κάτω σε μια στιγμή. Και όλα αυτά γιατί δε μπορούμε για μια φορά σε αυτή τη ρημαγμένη χώρα να καταλάβουμε το απλούστατο.
Φωτιά + πεύκο/πουρνάρι/ξερά χόρτα + δυνατός αέρας + ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ = ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Τόσο απλά.
Έχουμε την αυταπάτη, η οποία πραγματικά δεν καταλαβαίνω από πού προέρχεται, οτι ακόμα και στις παραπάνω συνθήκες, αν "πέσουν" πάνω στη φωτιά όλη η πυροσβεστική και ό,τι εναέρια μέσα υπάρχουνε πως η φωτιά θα σβήσει. Ε, λοιπόν, δεν σβήνει. Αν δεν βοηθά ο αέρας ή αν δεν βρέξει, η φωτιά θα συνεχίζει (περιοριζόμενη μεν αλλά ακάθεκτη) μέχρι να μην έχει τίποτε άλλο να κάψει.
Έχω μιλήσει με φίλους και συναδέλφους στα πυροσβεστικά αεροσκάφη. Ναι, μπορούν να συνδράμουν τα μέγιστα σε περιπτώσεις που τίποτε άλλο δεν γίνεται. Αλλά δεν μπορούν να κάνουν θαύματα. Και ο αέρας δεν νικιέται όσα αεροπλάνα και να έρθουν.
Έχετε σταθεί ποτέ μπροστά σε ένα τζάκι με δυνατή φλόγα; Πόση ώρα μπορέσατε να κάτσετε σε κοντινή απόσταση; Φανταστείτε τώρα τον εαυτό σας μπροστά σε ένα πεύκο που καίγεται με τον αέρα να φυσά προς το μέρος σας. Πόσα δευτερόλεπτα πιστεύετε οτι αντέχετε; Αυτά για κάποιους που φωνάζουν έξω από το χορό, μπροστά στις κάμερες μόνο...
Και ανάμεσα σε αυτούς, αρκετοί νομάρχες, δήμαρχοι, κοινοτάρχες των πληγέντων περιοχών. Φωνάζουν για ελλιπή προετοιμασία και μέσα. Γιατί φωνάζετε κύριοι; Πιστεύετε οτι είστε σε θέση να φωνάζετε και να διαμαρτύρεστε; Νομίζετε οτι ανήκετε μαζί με τους υπόλοιπους πληγέντες; Απατάσθε κυρίες και κύριοι! Εσείς ανήκετε στην πλευρά των υπευθύνων. Αυτών που δεν ετοιμάστηκαν. Αυτών που δεν έχουν ανοίξει ΜΙΑ αντιπυρική ζώνη για να σταματήσει κάπου αυτό το κακό, να δώθεί μια ευκαιρία να το πολεμήσουμε. Αλλά τίποτα... Τώρα, μόνο ζητάμε να μας στείλουνε βοήθεια. Ε, ούτε σε αυτό είστε μόνοι. Και οι συνάδελφοί σας το ίδιο κάνουνε.
Και μαζί με αυτούς υπεύθυνοι και εμείς. Που μες στην ευδαιμονία μας δε θέλουμε να σκεφτόμαστε τα χειρότερα. Μόνο ευχολόγια έχουμε να αντιπαρατάξουμε στον επερχόμενο (και τόσο δεδομένο) κίνδυνο. Και πάλι όμως, μετά απ' όλη αυτή την καταστροφή, πάλι τους εαυτούς μας απ' έξω θα τους βγάλουμε και θα ξεχάσουμε και το ποιός φταίει και το γιατί δεν κάναμε τίποτα...
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
Αχ, αυτός ο Αύγουστος...
Ψάχνω απελπισμένα εδώ και λίγες μέρες μήπως και βρω κάπου να πάω λίγες μέρες διακοπές. Τίποτα δεν έχει πάει καλά αυτό το καλοκαίρι έως τώρα. Τα πλάνα αλλάζανε συνεχώς, οι υποχρεώσεις ερχόταν η μια πίσω από την άλλη, οι κρατήσεις ακυρώθηκαν και εκεί που έλεγα οτι θα ξεκουραστώ καμιά βδομάδα τον Ιούλιο άντε τώρα να ψάχνεις τελευταία στιγμή να κλείσεις κάτι τον Αύγουστο!
Και αν νομίζετε οτι κάτι τέτοιο είναι εύκολο τότε ξανασκεφτείτε το! Στα περισσότερα καλά, ή έστω αξιοπρεπή, ξενοδοχεία δεν υπάρχει τίποτα! Τουλάχιστον εκεί που ψάχνω.. Όλη η Ελλάδα κάνει διακοπές (για άλλη μια φορά) τον Αύγουστο.
Άντε να δούμε, θα πάμε πουθενά φέτος ή τζάμπα η άδεια;;;...
Και αν νομίζετε οτι κάτι τέτοιο είναι εύκολο τότε ξανασκεφτείτε το! Στα περισσότερα καλά, ή έστω αξιοπρεπή, ξενοδοχεία δεν υπάρχει τίποτα! Τουλάχιστον εκεί που ψάχνω.. Όλη η Ελλάδα κάνει διακοπές (για άλλη μια φορά) τον Αύγουστο.
Άντε να δούμε, θα πάμε πουθενά φέτος ή τζάμπα η άδεια;;;...
Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009
Σας θυμιζει κάτι;
"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε στους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία"
Τα παραπάνω τα είπε ο Ισοκράτης μερικές χιλιάδες χρόνια πριν για την (τότε) δημοκρατία στην (τότε) Ελλάδα.
Σας θυμίζει τίποτα;
Τα παραπάνω τα είπε ο Ισοκράτης μερικές χιλιάδες χρόνια πριν για την (τότε) δημοκρατία στην (τότε) Ελλάδα.
Σας θυμίζει τίποτα;
Τρίτη 2 Ιουνίου 2009
Do It Yourself..
Δεν ξέρω ποιά είναι η σχέση σας με τη λεγόμενη "μεσημεριανή" ζώνη της τηλεόρασης. Η προσωπική μου σχέση πάντως είναι μάλλον αδιαφορίας έως και έντονης αντιπάθειας. Πραγματικά, δεν μπορώ να αντέξω όλη αυτή την θεματολογία "κοινωνικής" κριτικής και σχολιασμού (το politically correct όνομα του κουτσομπολιού!!!).
Χθες, στο μεσημεριανό μου ζάπινγκ, μέχρι να (ξανα)καταλήξω στην απόφαση πως μάλλον πρέπει να βρω κάτι καλύτερο να κάνω με τον χρόνο μου, σταμάτησα κανένα 20 λεπτο σε μια τέτοια μεσημεριανή εκπομπή. Στα διάφορα παράθυρα παρελάσανε δημοσιογράφοι, "δημοσιογράφοι", διάσημοι και "διάσημοι", σχολιαστές και περαστικοί. Τον περισσότερο χρόνο οι ερωτήσεις και οι "συζητήσεις" περιστρεφόταν γύρω από το ποιός είναι με ποιόν, ποιός αγάπησε, ποιός χώρισε, ποιός έτυχε, ποιός πέτυχε, τί όμορφος/η που είσαι, τί ωραία παρέα είμαστε και απόψε και άλλα τέτοια παρεμφερή.
Η ομαδικη ψυχοθεραπεία των τηλεθεατών σε όλο της το μεγαλείο! Γιατί πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί η θεματολογία αυτή; Η οποία έχει πολλούς τηλεθεατές, αρκετοί εξ αυτών νέοι, που προσπαθούν να ταυτιστούν με όποιον/α βρεθεί "κοντά" τους μέσα από την οθόνη και να προσωποποιήσουν έτσι την χαρά, την αγάπη, την ευτυχία, την επιτυχία, τον πλούτο. Ακόμα και τα κακά αυτού του κόσμου προσωποιούνται μέσα από αυτή τη διαδικασία με σκοπό να "ξορκιστούν" και να φύγουν από πάνω μας...
Ε λοιπόν, ξέρετε κάτι;...
Τη ζωή μας δεν μπορούν να τη ζήσουν άλλοι. Και εμείς δεν μπορούμε να την περάσουμε στον καναπέ περιμένοντας τη ζωή να συμβεί...
Χθες, στο μεσημεριανό μου ζάπινγκ, μέχρι να (ξανα)καταλήξω στην απόφαση πως μάλλον πρέπει να βρω κάτι καλύτερο να κάνω με τον χρόνο μου, σταμάτησα κανένα 20 λεπτο σε μια τέτοια μεσημεριανή εκπομπή. Στα διάφορα παράθυρα παρελάσανε δημοσιογράφοι, "δημοσιογράφοι", διάσημοι και "διάσημοι", σχολιαστές και περαστικοί. Τον περισσότερο χρόνο οι ερωτήσεις και οι "συζητήσεις" περιστρεφόταν γύρω από το ποιός είναι με ποιόν, ποιός αγάπησε, ποιός χώρισε, ποιός έτυχε, ποιός πέτυχε, τί όμορφος/η που είσαι, τί ωραία παρέα είμαστε και απόψε και άλλα τέτοια παρεμφερή.
Η ομαδικη ψυχοθεραπεία των τηλεθεατών σε όλο της το μεγαλείο! Γιατί πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί η θεματολογία αυτή; Η οποία έχει πολλούς τηλεθεατές, αρκετοί εξ αυτών νέοι, που προσπαθούν να ταυτιστούν με όποιον/α βρεθεί "κοντά" τους μέσα από την οθόνη και να προσωποποιήσουν έτσι την χαρά, την αγάπη, την ευτυχία, την επιτυχία, τον πλούτο. Ακόμα και τα κακά αυτού του κόσμου προσωποιούνται μέσα από αυτή τη διαδικασία με σκοπό να "ξορκιστούν" και να φύγουν από πάνω μας...
Ε λοιπόν, ξέρετε κάτι;...
Τη ζωή μας δεν μπορούν να τη ζήσουν άλλοι. Και εμείς δεν μπορούμε να την περάσουμε στον καναπέ περιμένοντας τη ζωή να συμβεί...
Τετάρτη 22 Απριλίου 2009
OSS...
Όχι, δεν πρόκειται για ένα post σχετικά με την περίφημη ομάδα κατασκοπίας των Αμερικανών κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο (πρόδρομος της CIA και του FBI παρεπιπτόντως...).
Τα αρχικά OSS στον χώρο των υπολογιστών, όπως είμαι σίγουρος οτι αρκετοί γνωρίζουν, αντιπροσωπεύουν τις λέξεις Open Source Software. Σε ελληνική μετάφραση αυτό σημαίνει "Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα" ή "Ανοιχτό Λογισμικό" όπως συνανταται αλλού.
Ως τέτοιο λογισμικό θεωρείται εκείνο του οποίου ο κώδικάς (source code) δεν προστατεύεται από κάποιο copyright αλλά είναι διαθέσιμος σε κάθε χρήστη για να τον "διαβάσει" αλλά και να τον τροποποιήσει / βελτιώσει (!) σύμφωνα με τις ανάγκες (και φυσικά τις γνώσεις) του.
Το αντίθετο των προγραμμάτων ανοιχτού λογισμικού είναι τα προγράμματα "κλειστού" λογισμικού. Προφανώς, σε αυτά ο τελικός χρήστης (user) δεν έχει την δυνατότητα να "δει" τον κώδικα του προγράμματος το οποίο χρησιμοποιεί, πόσο μάλλον να το τροποποιήσει. Παραδείγματα τέτοιου λογισμικού είναι το λειτουργικό σύστημα WINDOWS, η σουίτα εφαρμογών του OFFICE, antivirus προγράμματα, internet browsers, προγράμματα επεξεργασίας βίντεο, εικόνας και ήχου κ.α.
Στην προσπάθειά τους να προωθήσουν το ανοιχτό λογισμικό και, κατ' επέκταση τη φιλοσοφία του δωρεάν software, προγραμματιστές ανέπτυξαν αντιστοιχα προγράμματα για κάθε εργασία την οποία μπορεί να εκτελέσει ένας σύγχρονος χρήστης μέσω του υπολογιστή του. Έτσι, έχουν αναπτυχθεί λειτουργικά συστήματα, προγράμματα ήχου και εικόνας, σουίτες εφαρμογών γραφείου, browsers, παιχνιδια, τα οποία δεν έχουν να ζηλεψουν τίποτα και, πολλές φορές, ξεπερνούν σε ποιότητα τα εμπορικά προγράμματα.
Είναι μάλλον σίγουρο οτι κάποια στιγμή όλοι έχουμε χρησιμοποιήσει ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού. Το ποιό χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Mozilla Firefox browser, ένα από τα πιο δημοφιλή προγράμματα στο είδος του. Το λειτουργικό πρόγραμμα Linux (όποιας έκδοσης, καθώς υπάρχουν αρκετές) κερδίζει σιγά-σιγά και αυτό έδαφος στις προτιμήσεις των χρηστών αλλά (πιο σημαντικό) και των κατασκευαστών hardware όπως και κυβερνήσεων και κατά τόπους οργανισμών.
Υπήρχε, και σε αρκετό βαθμό επικρατεί και σήμερα, η αντίληψη οτι για να χρησιμοποιήσεις ένα τέτοιο λογισμικό χρειάζονται πολλές και εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στους υπολογιστές ή ακόμα και γνώσεις προγραμματισμού. Επίσης, το πολύ λιτό interface κάποιων προγραμμάτων, σε συνδιασμό με την απαίτηση από μέρους του χρήστη κάποιων επιπλέον διαδικασιών σε σχέση με εμπορικά προγράμματα, αποθάρρυναν, και εξακολουθούν να το κάνουν, αρκετούς από τη χρήση τους.
Αυτό στο μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο παρελθόν. Οι σημερινές εφαρμογές ανοιχτού λογισμικο έχουν πολλά (αν όχι περισσότερα) από τα χαρακτηριστικά τα οποία η πλειοψηφια έχει συνηθίσει. Επιπλέον, δε χρειάζεται να ξέρεις κάτι παραπάνω απ'όσα ξέρεις μέχρι τώρα. Το οτι μπορείς να "δεις" και να τροποποιήσεις τον κώδικα ενός τέτοιου προγραμματος, δεν σημαίνει οτι πρέπει και να το κάνεις! Κάνε απλά ό,τι κάνεις κάθε μέρα, μόνο που τώρα θα το κάνεις με προγράμματα που δεν χρειάζεται να τα πληρώσεις.
Για να μην παρεξηγηθώ, το post αυτό έρχεται περισσότερο σαν ερέθισμα και οχι σαν "διακύρηξη ανεξαρτησίας" από τις "κακές" εταιρίες που μας πέρνουν τα χρήματά μας ή οτι τα εμπορικά προγράμματ δεν είναι ικανά. Κάθε άλλο. Είναι μια προτροπή να γνωρίσετε και μια άλλη εκδοχή του software και, γιατί όχι, να αποκτήσετε το εράθισμα να διευρύνετε τις γνώσεις και τις ικανότητές σας στο χώρο των υπολογιστών. Προσωπικά χρησιμοποιώ και Windows με τις αντίστοιχες εφαρμογές, αλλά και Linux (την έκδοση Ubuntu 8.10) όπως δηλώνω και στη είσοδο του blog. Αυτό που έχω διαπιστώσει είναι οτι ΕΛΑΧΙΣΤΑ δεν μπορώ να κάνω με προγράμματα που βρίσκω στο διαδίκτυο ελεύθερα.
Πάντως, ακόμα και αν δεν πειστείτε να αλλάξετε λειτουργικό σύστημα, κάτι το οποίο είναι δραστική αλλαγή και η αλήθεια είναι οτι θέλει κάποια προσαρμογη, μπορείτε να δοκιμάσετε κάτι πιο απλό. Για παράδειγμα, αντί να έχετε στο σπίτι ή στο γραφείο / εταιρία σας μια έκδοση του Office την οποία δίχως άλλο την έχετε πληρώσει αρκετα (η ακόμα χειρότερα "δανειστεί" από ένα γνωστό...), δοκιμάστε το OpenOffice. Κάνει τα ιδια ακριβώς, δεν θα σας κοστίσει τίποτα και δεν θα χρωστάτε και σε κανέναν. Και αν δε σας αρέσει απλά πατήστε unistall...
Σαν επίλογος, παρακάτω υπάρχουν μερικά (λίγα είναι η αλήθεια) links για ιστοτόπους που αφορούν προγράμματα ανοιχτού λογισμικού. Στο μέλλον μπορεί να ετοιμάσω κάτι πιο μόνιμο στη δεξια στήλη του blog..
Η γενική αρχή είναι πάντως μια: Σκέψου διαφορετικά, γίνεται κι αλλιώς!
LINKS
Γενικα:
Open Source Software - Wikipedia
Linux:
Linux.org
Linux.gr
OpenOffice:
OpenOffice official site
Η ελληνική υποστήριξη του OpenOffice project
Mozilla:
Mozilla Project
Στο site αυτό θα βρείτε εκτός από τον Firefox, που είναι ο browser, και το Thunderbird, το αντίστοιχο του Outlook.
Τα αρχικά OSS στον χώρο των υπολογιστών, όπως είμαι σίγουρος οτι αρκετοί γνωρίζουν, αντιπροσωπεύουν τις λέξεις Open Source Software. Σε ελληνική μετάφραση αυτό σημαίνει "Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα" ή "Ανοιχτό Λογισμικό" όπως συνανταται αλλού.
Ως τέτοιο λογισμικό θεωρείται εκείνο του οποίου ο κώδικάς (source code) δεν προστατεύεται από κάποιο copyright αλλά είναι διαθέσιμος σε κάθε χρήστη για να τον "διαβάσει" αλλά και να τον τροποποιήσει / βελτιώσει (!) σύμφωνα με τις ανάγκες (και φυσικά τις γνώσεις) του.
Το αντίθετο των προγραμμάτων ανοιχτού λογισμικού είναι τα προγράμματα "κλειστού" λογισμικού. Προφανώς, σε αυτά ο τελικός χρήστης (user) δεν έχει την δυνατότητα να "δει" τον κώδικα του προγράμματος το οποίο χρησιμοποιεί, πόσο μάλλον να το τροποποιήσει. Παραδείγματα τέτοιου λογισμικού είναι το λειτουργικό σύστημα WINDOWS, η σουίτα εφαρμογών του OFFICE, antivirus προγράμματα, internet browsers, προγράμματα επεξεργασίας βίντεο, εικόνας και ήχου κ.α.
Στην προσπάθειά τους να προωθήσουν το ανοιχτό λογισμικό και, κατ' επέκταση τη φιλοσοφία του δωρεάν software, προγραμματιστές ανέπτυξαν αντιστοιχα προγράμματα για κάθε εργασία την οποία μπορεί να εκτελέσει ένας σύγχρονος χρήστης μέσω του υπολογιστή του. Έτσι, έχουν αναπτυχθεί λειτουργικά συστήματα, προγράμματα ήχου και εικόνας, σουίτες εφαρμογών γραφείου, browsers, παιχνιδια, τα οποία δεν έχουν να ζηλεψουν τίποτα και, πολλές φορές, ξεπερνούν σε ποιότητα τα εμπορικά προγράμματα.
Είναι μάλλον σίγουρο οτι κάποια στιγμή όλοι έχουμε χρησιμοποιήσει ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού. Το ποιό χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Mozilla Firefox browser, ένα από τα πιο δημοφιλή προγράμματα στο είδος του. Το λειτουργικό πρόγραμμα Linux (όποιας έκδοσης, καθώς υπάρχουν αρκετές) κερδίζει σιγά-σιγά και αυτό έδαφος στις προτιμήσεις των χρηστών αλλά (πιο σημαντικό) και των κατασκευαστών hardware όπως και κυβερνήσεων και κατά τόπους οργανισμών.
Υπήρχε, και σε αρκετό βαθμό επικρατεί και σήμερα, η αντίληψη οτι για να χρησιμοποιήσεις ένα τέτοιο λογισμικό χρειάζονται πολλές και εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στους υπολογιστές ή ακόμα και γνώσεις προγραμματισμού. Επίσης, το πολύ λιτό interface κάποιων προγραμμάτων, σε συνδιασμό με την απαίτηση από μέρους του χρήστη κάποιων επιπλέον διαδικασιών σε σχέση με εμπορικά προγράμματα, αποθάρρυναν, και εξακολουθούν να το κάνουν, αρκετούς από τη χρήση τους.
Αυτό στο μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο παρελθόν. Οι σημερινές εφαρμογές ανοιχτού λογισμικο έχουν πολλά (αν όχι περισσότερα) από τα χαρακτηριστικά τα οποία η πλειοψηφια έχει συνηθίσει. Επιπλέον, δε χρειάζεται να ξέρεις κάτι παραπάνω απ'όσα ξέρεις μέχρι τώρα. Το οτι μπορείς να "δεις" και να τροποποιήσεις τον κώδικα ενός τέτοιου προγραμματος, δεν σημαίνει οτι πρέπει και να το κάνεις! Κάνε απλά ό,τι κάνεις κάθε μέρα, μόνο που τώρα θα το κάνεις με προγράμματα που δεν χρειάζεται να τα πληρώσεις.
Για να μην παρεξηγηθώ, το post αυτό έρχεται περισσότερο σαν ερέθισμα και οχι σαν "διακύρηξη ανεξαρτησίας" από τις "κακές" εταιρίες που μας πέρνουν τα χρήματά μας ή οτι τα εμπορικά προγράμματ δεν είναι ικανά. Κάθε άλλο. Είναι μια προτροπή να γνωρίσετε και μια άλλη εκδοχή του software και, γιατί όχι, να αποκτήσετε το εράθισμα να διευρύνετε τις γνώσεις και τις ικανότητές σας στο χώρο των υπολογιστών. Προσωπικά χρησιμοποιώ και Windows με τις αντίστοιχες εφαρμογές, αλλά και Linux (την έκδοση Ubuntu 8.10) όπως δηλώνω και στη είσοδο του blog. Αυτό που έχω διαπιστώσει είναι οτι ΕΛΑΧΙΣΤΑ δεν μπορώ να κάνω με προγράμματα που βρίσκω στο διαδίκτυο ελεύθερα.
Πάντως, ακόμα και αν δεν πειστείτε να αλλάξετε λειτουργικό σύστημα, κάτι το οποίο είναι δραστική αλλαγή και η αλήθεια είναι οτι θέλει κάποια προσαρμογη, μπορείτε να δοκιμάσετε κάτι πιο απλό. Για παράδειγμα, αντί να έχετε στο σπίτι ή στο γραφείο / εταιρία σας μια έκδοση του Office την οποία δίχως άλλο την έχετε πληρώσει αρκετα (η ακόμα χειρότερα "δανειστεί" από ένα γνωστό...), δοκιμάστε το OpenOffice. Κάνει τα ιδια ακριβώς, δεν θα σας κοστίσει τίποτα και δεν θα χρωστάτε και σε κανέναν. Και αν δε σας αρέσει απλά πατήστε unistall...
Σαν επίλογος, παρακάτω υπάρχουν μερικά (λίγα είναι η αλήθεια) links για ιστοτόπους που αφορούν προγράμματα ανοιχτού λογισμικού. Στο μέλλον μπορεί να ετοιμάσω κάτι πιο μόνιμο στη δεξια στήλη του blog..
Η γενική αρχή είναι πάντως μια: Σκέψου διαφορετικά, γίνεται κι αλλιώς!
LINKS
Γενικα:
Open Source Software - Wikipedia
Linux:
Linux.org
Linux.gr
OpenOffice:
OpenOffice official site
Η ελληνική υποστήριξη του OpenOffice project
Mozilla:
Mozilla Project
Στο site αυτό θα βρείτε εκτός από τον Firefox, που είναι ο browser, και το Thunderbird, το αντίστοιχο του Outlook.
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

